Είχα υποστηρίξει από το έτος 2002 [1] και συνέχισα [2] ότι δικαιούται να ασκήσει αγωγή αποζημιώσεως και έγκληση κάθε κομιστής της ακάλυπτης επιταγής και όχι μόνο ο τελευταίος.
Σχετικώς με το αντικείμενο αυτό είχα υποστηρίξει πριν και μετά την έκδοση των αποφάσεων ΟλΑΠ 30/2003 και 18/2004 ότι ήτο εσφαλμένη η άποψη ότι μόνον ο τελευταίος κομιστής δικαιούται να ασκήσει έγκληση και αγωγή αποζημιώσεως, ως μόνος αμέσως ζημιωθείς, διότι:

α) Έτσι επέρχονται ανεπιεική αποτελέσματα. Αφού όταν καταστεί κομιστής άλλος από τον τελευταίο κομιστή, απαλλάσσεται ο εκδότης της ακάλυπτης επιταγής από την ποινική ευθύνη και ίσως της υποχρεώσεως πληρωμής της επιταγής [3].
β) Καθίσταται αναποτελεσματική η είσπραξη της επιταγής από τον υπογράψαντα την έκδοση της επιταγής, ως εκπρόσωπος νομικού προσώπου, ο οποίος απαλλάσσεται ολοσχερώς [4].
γ) Κάθε προηγούμενος κομιστής υφίσταται το ίδιο κακό που υφίσταται ο τελευταίος, ενώ ο εμμέσως ζημιωθείς των άρθρων 928 – 929 ΑΚ υφίσταται άλλο κακό από τον αμέσως ζημιωθέντα [5].
δ) Δημιουργείται αδιέξοδη κατάσταση [6].
ε) Ο υπογραφεύς της επιταγής έχει σχέση με βάση τον ν. 5960/1933 και με τον ζημιώσαντα, ο εμμέσως ζημιωθείς δεν θα είχε σχέση με τον ζημιώσαντα αν δεν υπήρχαν τα άρθρα 928, 929 ΑΚ [7].
στ) Δεν συντρέχουν οι άλλες νόμιμες προϋποθέσεις για να είναι εμμέσως ζημιωθείς [8].
ζ) Τέλος ο εκδότης επιταγής μόνο ένα θα πληρώσει, αυτόν που είναι ο κομιστής της εκείνη τη στιγμή και θα λάβει την επιταγή ολοσχερώς εξοφλημένη.

Ενώ σε ύπαρξη εμμέσως ζημιωθέντος ο δράστης θα πληρώσει τουλάχιστον δύο, ένα τον αμέσως ζημιωθέντα και επίσης ένα ή περισσότερους εμμέσως ζημιωθέντες [9], όπερ υπεστήριζα τουλάχιστον από το έτος 2005 [10].
Πολύ περισσότερο έχει τα δικαιώματα αυτά ο ενεχυρούχος οφειλέτης, που εξακολουθεί να έχει συνεχώς την κυριότητα της επιταγής κι όταν έχει πάψει να είναι κομιστής και άρα ζημιώνεται. Έτσι έχει τα δικαιώματα αυτά ο ενεχυρούχος οφειλέτης όταν είναι κομιστής, αλλά ακόμη και όταν κομιστής της επιταγής είναι ο ενεχυρούχος δανειστής, ο οποίος έχει μόνον την οιονεί νομή [11].
Ήδη με τις ΟλΑΠ 23, 24, 25 και 29 της 11/6/2007 [12] έχει γίνει δεκτό και έκτοτε είναι παγία η νομολογία ότι κάθε κομιστής κι όχι μόνον ο τελευταίος έχει τα άνω δικαιώματα.



[1] Αθαν. Αθανασάς, Επιταγή ακάλυπτη – Δικαιούται να ασκήσει έγκληση και αγωγή αποζημιώσεως κάθε κομιστής της – Προσωπική κράτηση ΔΕΕ 2002/129 = ΑρχΝομ 2003/193.
[2]
Ακάλυπτη επιταγή, Β” έκδοση.
[3]
Αθαν. Αθανασάς, Ακάλυπτη Επιταγή, έκδοση Β, 2008, σελ. 238, 271, ΑΠ 549/2009 ΔΕΕ 2010/334, που δέχεται ακριβώς όπως και εγώ ανεπιεική αποτελέσματα.
[4]
Αθαν. Αθανασάς, ενθ” ανωτ. σελ. 239, 266, ΑΠ 549/2009 ΔΕΕ 2010/334, που δέχεται όπως και ενώ ακριβώς αναποτελεσματικότητα.
[5]
Αθαν. Αθανασάς, ενθ” ανωτ. σελ. 69.
[6]
Αθαν. Αθανασάς, ενθ” ανωτ. σελ. 111.
[7]
Αθαν. Αθανασάς, ενθ” ανωτ. σελ. 76.
[8]
  Αθαν. Αθανασάς, ενθ” ανωτ. σελ. 120, όπου αναφέρω τις άλλες προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν.
[9]
Αθαν. Αθανασάς, ενθ” ανωτ. σελ. 118, 223.
[10]
Αθαν. Αθανασάς, Ακάλυπτη επιταγή, έκδοση Α’, 2005, σελ. 110.
[11]
  Αθαν. Αθανασάς, ενθ” ανωτ. σελ. 146, 147, 177 και αλλού, Α” έκδοση 2005 αντίστοιχα σελ. 138, 139, 169.
[12]
  ΟλΑΠ 23/2007 ΝοΒ 2007/1852, ΟλΑΠ 29/2007 ΔΕΕ 2007/1082.